Verslag van de Vestingdagen 2016 in Hellevoetsluis

ingevoerd op 16-10-2016

Gepubliceerd:

Laatst gewijzigd: 16-10-2016 | 20:29:07

Vrijdagmorgen ingescheept op de Bernisse, tijdens mijn wandeling naar het schip merkte ik op dat er al volop activiteiten op en rond het schip waren. Er werden kraampjes opgebouwd op de parkeerplaats voor de Bernisse, en aan boord waren diverse bemanningsleden druk in de weer om alles tip top in orde te maken voor de te verwachte bezoekers.

Eenmaal aan boord kreeg ik te horen of een aantal bemanningsleden wilde assisteren bij het overvaren van de Naaldwijk, die op dat moment in Stellendam aan kwam, Zij hadden verzocht om wat ervaren zeelui om met de overtocht van het Haringvliet te assisteren omdat zij zelf niet over voldoende bemanning beschikte. Er werd met volle teugen genoten van de overtocht, en nadat we de Naaldwijk onder veel publieke belangstelling hadden afgemeerd, voegde de overige bemanning van de Bernisse zich aan boord om samen met de bemanning van de Naaldwijk een lekker tapbiertje te nuttigen. Gezien het prachtige weer lieten wij ons deze lekker smaken. Er werd ons gevraagd of wij de volgende ochtend ook weer konden assisteren met het dokken van de Naaldwijk. En dat was natuurlijk geen probleem.

Nadat wij weer terug waren op ons eigen schip werd het tijd om wat te gaan eten, Er was geen tijd geweest om een blauwe hap te maken, dus besloten wij met een groepje een patatje te gaan halen bij de lokale patatzaak. Die keken wel even op toen er onder luid gejubel zo’n stelletje Zeelui in uniform binnen kwamen stappen. Nadat wij deze vette hap hadden genuttigd, was het tijd om een einde aan deze dag te breien en langzamerhand ons tampatje op te gaan zoeken. Maar niet eerst nadat er nog even in de longroom werd nagepraat over de dag onder het genot van een drankje.

 

Zaterdagmorgen meldden wij ons al weer vroeg op de Naaldwijk om wederom te assisteren met zijn tochtje door de inmiddels volgestroomde haven. Het was een wirwar van plezierjachten waar op zeer vakkundige wijze doorheen werd gemanoeuvreerd. Dit alles onder grote belangstelling van het toegestroomde publiek. Nadat de Naaldwijk gedokt was, namen wij afscheid en begaven ons richting ons eigen schip.

Hier waren inmiddels de eerste bezoekers gearriveerd. Nadat we een indeling hadden gemaakt wie er ging rondleiden, konden de bezoekers aan boord komen. Door het mooie weer en de grote belangstelling voor de Bernisse werd het al snel duidelijk dat er meer bezoekers kwamen dan het schip qua ruimtes aankon. Dit mede te danken aan onze kaju Gerrit die bij de poort letterlijk de mensen aan boord praatte. Nadat er een route door het schip was uitgezet, verliep alles weer geheel naar wens. De vele bezoekers hadden het duidelijk naar hun zin, getuige de vele complimenten die werden gegeven voor het schip en de enthousiaste rondleiders, die vol passie het reilen en zeilen van deze kustmijnenveger uit de doeken deden. Rond 16:00 stapte de laatste bezoekers van de dag van boord en konden wij even nagenieten van een zeer drukbezochte eerste dag. Tijdens het gezellige geklets in de longroom vroeg ik om een keer de scheepshoorn te mogen horen, daar ik deze van de Bernisse nog nooit had gehoord, en het waren ten slotte de vestingdagen. Dit was niet tegen

dovemans oren gezegd en Cock liep de brug op en gaf drie flinke rukken aan het koord, waarna de hoorn luid van zich liet horen. Dit was volgens mij waar iedere schipper op had zitten wachten, want vervolgens hoorden wij alle schepen uit de vesting en havens er omheen ook hun scheepshoorn blazen. Wat klonk dat indrukwekkend.  

S ‘avonds werden wij uitgenodigd om met de Zeefakkel mee te varen om zo het vuurwerk vanaf het water te aanschouwen. Ik mocht mijn gezin ook meenemen en zo werd het een fantastisch tochtje. Bij terugkomst in de haven, scheepten wij weer in op de Bernisse om na een borreltje met een zeer voldaan gevoel te gaan slapen.

Zondagmorgen werden wij wakker en ontdekten dat er hier en daar wat lekkages warenGeweest. De kombuis had het erg te verduren gehad. Aan dek gekomen begrepen wij Waarom. Van het prachtige weer van de dagen ervoor was niets meer over.Een harde wind en zware regenbuien teisterden deze zondagmorgen. Wij zagen hoe de arme standhouders enigszins droog probeerden te blijven. Maar al gauw hadden zij hun biezen gepakt en vetrokken massaal richting huis. Bij ons aan boord werd even gedweild en de losgewaaide vlag werd door de walschipper Cor en elektricien Jan op ingenieuze wijze weer goed op zijn plek teruggehangen. Maar het zag er somber uit voor deze laatste vestingdag.

De parkeerplaats aan de Koningskade zag er verlaten uit en wij besloten het even aan te kijken, en als het weer niet zou veranderen wij er dan maar eerder een eind aan zouden breien.

Gelukkig klaarde het weer een klein beetje op en werd het na verloop van tijd wat droger en begonnen ook de bezoekers weer te komen het weer trotserend. In de middag  werd het weer druk op de Bernisse en zo werd ook deze laats dag een succes.

Wij kunnen ook dit jaar terugkijken op zeer gezellige en avontuurlijke vestingdagen die, dankzij de zeer gemotiveerde vrijwilligers, voor de bezoekers van de Bernisse een onvergetelijke ervaring is geworden.

 

Jason